Ὁ «ὁρισμὸς» τῆς πίστεως (Ἑβρ. ια΄ 1)
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️ Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Ἡ πίστη εἶναι στροφὴ πρὸς τὰ ἔσχατα. Αὐτὸ εἴδαμε τὴν προηγούμενη φορά. Μᾶς τὸ δίδαξε ἡ βαπτισματικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας μας. Στρέφει ὁ ἱερεὺς τὸν βαπτιζόμενο «πρὸς δυσμάς», προκειμένου ἐκεῖνος νὰ ἀποκηρύξει τὸν διάβολο καὶ τὴν συνοδία του (πονηροὺς δαίμονες)· τὸν στρέφει ἐν συνεχείᾳ «κατὰ ἀνατολάς», προκειμένου νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του στὸν Χριστὸ ἀπαγγέλοντας τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως. Γιὰ νὰ πεῖς «πιστεύω», θὰ πρέπει νὰ στραφεῖς «κατὰ ἀνατολάς», πρὸς τὰ ἔσχατα — ἡ ἀνατολὴ εἶναι σημεῖον τῶν ἐσχάτων. Ἔχουμε πεῖ ὅμως ὅτι καὶ ἡ γνώση ἔχει ἐσχατολογικὴ προοπτική. Συνεπῶς, ἡ σχέση γνώσεως καὶ πίστεως δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ διαλεκτικὴ ἀντίθεση: «ἢ πίστη ἢ γνώση». Μία τέτοια τ...