Αναρτήσεις

Μὲ τὸν νοῦ ἢ τὴν καρδιὰ γνωρίζουμε τὸν Θεό;

Εικόνα
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint. 👉 Πατῆστε ἐδῶ γιὰ νὰ δεῖτε τὸ βίντεο στὸ YouTube Ε ἴπαμε τὴν προηγούμενη φορὰ ὅτι οἱ ἀπόστολοι κατὰ τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου στὸ ὄρος Θαβὼρ εἶδαν τὸ ἄκτιστο φῶς ἔχοντας καθαρθεῖ καὶ φωτισθεῖ ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Εἶχαν μία θεοπτία δηλαδή, ποὺ σημαίνει μέθεξη τῆς θείας χάριτος. Ἡ θεοπτία, κατὰ τὴν διδασκαλία καὶ ἐμπειρία τῶν ἁγίων Πατέρων, προϋποθέτει κάθαρση καὶ φωτισμό. Εἶναι γνωστὸ τὸ τριαδικὸ σχῆμα: Κάθαρσις – φωτισμὸς – θέωσις  [1] [1] Ἐμφανίζεται ἤδη στὸν ἅγιο Διονύσιο τὸν Ἀρεοπαγίτη (κάθαρσις - φωτισμὸς - τελείωσις) καὶ ἀναπτύσσεται ἀργότερα ἀπὸ τοὺς νηπτικοὺς Πατέρες, ἰδίως τὸν ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ καὶ τὸν Συμεὼν τὸν Νέο Θεολόγο. Τί ἀκριβῶς ὅμως εἶναι ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ καθαίρεται καὶ νὰ φωτίζεται, ὥστε νὰ εἶναι εὐδόκιμος ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὴν θέωση; Ὁρισμένοι ὑποστήριξαν ὅτι εἶναι ὁ νο...

Πῶς γίνεται ἕνας θεολόγος νὰ εἶναι ἄθεος;

Εικόνα
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️  Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Π ροσεγγίζοντας ἑρμηνευτικὰ τὴν πρώτη λέξη τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, τὸ ρῆμα «πιστεύω», ἑστιάσαμε κυρίως στὴν σχέση τῆς πίστεως μὲ τὴν γνώση. Εἴπαμε ὅτι στὴν σφαῖρα τοῦ αἰσθητοῦ καὶ  τοῦ νοητοῦ ἡ γνώση ἀντικαθιστᾶ τὴν πίστη. Ὅταν γνωρίζεις, παύεις νὰ πιστεύεις· ἤ, γιὰ νὰ τὸ διατυπώσουμε καλύτερα, ὅσο γνωρίζεις τόσο παύεις νὰ πιστεύεις· τὸ ἔδαφος ποὺ κερδίζει ἡ γνώση τὸ χάνει ἡ πίστη.  Πάντως, γιὰ τὰ πράγματα ποὺ ὑποπίπτουν στὶς αἰσθήσεις ἢ συλλαμβάνονται ἀπὸ τὸν νοῦ, δὲν λέμε «πιστεύω», λέμε «γνωρίζω»  —   ἂν καὶ ἡ πίστη πάντα ἔχει τὸν χῶρο της· πάντα πιστεύουμε ὅτι ὑπάρχει κάτι βαθύτερο, τὸ ὁποῖο καὶ μποροῦμε νὰ γνωρίσουμε ἐρευνῶντας. Στὴν πνευματικὴ ὅμως σφαῖρα ἡ πίστη καὶ ἡ γνώση συμπορεύοντ...

Κανένας δὲν πιστεύει μὲ τὸ ζόρι

Εικόνα
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️  Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Π ολλοὶ λένε  ὅτι ἡ πίστη εἶναι ἐμπιστοσύνη· σὰν τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ μικροῦ παιδιοῦ πρὸς τοὺς γονεῖς. Αὐτὸ φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως σωστό, ἀκούγεται καλὰ στ' αὐτιά μας· ὅμως ἐνέχει τὸν κίνδυνο τῆς ἀναγκαιότητος. Διότι τὸ παιδὶ ἐμπιστεύεται τοὺς γονεῖς του βάσει τῆς ἐμπειρίας ποὺ ἔχει ὅτι ἐκεῖνοι τὸ ἀγαποῦν καὶ τὸ φροντίζουν. Ἔχει δηλαδὴ μία ψυχολογικὴ βάση· στηρίζεται στὴν βεβαιότητα ποὺ τοῦ προσφέρουν οἱ βιωματικὲς  ἐπαληθεύσεις . Καὶ στὴν πίστη ἰσχύει μέχρις ἑνὸς βαθμοῦ τὸ ἴδιο.  Ὅμως ἡ πίστη δὲν ἐξαντλεῖται στὴν ἐμπειρία· τὴν ὑπερβαίνει. Εἶναι κάτι παραπάνω. Εἶναι μία στροφή, ἕνα  ἅλμα,  ὅπως λέγαμε καὶ τὴν περασμένη φορά· πρόκειται γιὰ κάτι πολὺ πιὸ δραματικό.  «Πιστεύω» σημαίνει...