Πῶς γίνεται ἕνας θεολόγος νὰ εἶναι ἄθεος;
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️ Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Π ροσεγγίζοντας ἑρμηνευτικὰ τὴν πρώτη λέξη τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, τὸ ρῆμα «πιστεύω», ἑστιάσαμε κυρίως στὴν σχέση τῆς πίστεως μὲ τὴν γνώση. Εἴπαμε ὅτι στὴν σφαῖρα τοῦ αἰσθητοῦ καὶ τοῦ νοητοῦ ἡ γνώση ἀντικαθιστᾶ τὴν πίστη. Ὅταν γνωρίζεις, παύεις νὰ πιστεύεις· ἤ, γιὰ νὰ τὸ διατυπώσουμε καλύτερα, ὅσο γνωρίζεις τόσο παύεις νὰ πιστεύεις· τὸ ἔδαφος ποὺ κερδίζει ἡ γνώση τὸ χάνει ἡ πίστη. Πάντως, γιὰ τὰ πράγματα ποὺ ὑποπίπτουν στὶς αἰσθήσεις ἢ συλλαμβάνονται ἀπὸ τὸν νοῦ, δὲν λέμε «πιστεύω», λέμε «γνωρίζω» — ἂν καὶ ἡ πίστη πάντα ἔχει τὸν χῶρο της· πάντα πιστεύουμε ὅτι ὑπάρχει κάτι βαθύτερο, τὸ ὁποῖο καὶ μποροῦμε νὰ γνωρίσουμε ἐρευνῶντας. Στὴν πνευματικὴ ὅμως σφαῖρα ἡ πίστη καὶ ἡ γνώση συμπορεύοντ...