π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

  π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπουλου Γιὰ τὸ μέτρο τῆς ἀγάπης τοῦ ἄντρα πρὸς τὴν γυναῖκα βλέπε τὴν παραπάνω εἰκόνα. * Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολή του καὶ συγκεκριμένα στὴν περικοπὴ ἐκείνη ποὺ διαβάζουμε κατὰ τὴν τέλεση τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου, λέει: «Οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν» (Ἐφ. ε΄ 25)· μὲ ἁπλᾶ λόγια, οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαπᾶτε τὶς γυναῖκες σας. Πῶς ὅμως; μὲ μία ἁπλῆ ἐρωτική, συναισθηματικὴ ἀγάπη καὶ τὴν τρυφερότητα ποὺ ἀναζητοῦν οἱ γυναῖκες; Αὐτὰ φυσικὰ ἐξυπακούονται. Ὅμως θέλει καὶ κάτι παραπάνω. Καὶ δίνει τὸ μέτρο, προσφέρει τὸ παράδειγμα: «καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς» (στὸν ἴδιο στίχο, ε΄ 25). Ὅπως ὁ Χριστὸς ἀγάπησε τὴν Ἐκκλησία καὶ παρέδωσε τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτὸ ὑπὲρ αὐτῆς, ἔτσι καὶ οἱ ἄντρες θὰ πρέπει νὰ ἀγαποῦν τὶς γυναῖκες μας. Πόσο ἀγάπησε ὁ Χριστὸς τὴν Ἐκκλησία; Φαίνεται στὴν παραπάνω εἰκόνα. Δέχτηκε ραπίσματα γι' αὐτήν, ὕβρεις, ἀτιμία, ἀκάνθινο στέφανο, τὴν κοκκίνη χλαμύδα, κολαφισμοὺς καὶ τὸν σταυρικὸ...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τίποτε δὲν εἶναι πιὸ εὐάρεστο στὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας. Καὶ τίποτε περισσότερο δὲν ἀπεχθάνεται ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ὑποκρισία, τὸ φτιασίδωμα καὶ τὴν εὐσεβιστικὴ χρυσόσκονη. Κάποτε (νύχτα Χριστουγέννων ἦταν) ὁ ἅγιος Ἱερώνυμος βρέθηκε νὰ προσεύχεται στὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Κατανυγεὶς εἶπε στὸν Χριστό: Κύριε, ἡ γῆ σοῦ προσέφερε τὸ σπήλαιο, ὁ οὐρανὸς τὸ ἄστρο, οἱ μάγοι τὰ δῶρα. Ἐγὼ τί ἔχω νὰ σοῦ προσφέρω; Καὶ τοῦ ἀπήντησε ὁ Κύριος· Τὶς ἁμαρτίες σου, Ἱερώνυμε! Γιατί τὶς ἁμαρτίες του; Τὶς ἁμαρτίες μας θέλει ὁ Κύριος ἢ τὶς ἀρετές μας; Τὶς ἀρετές μας φυσικά. Ὅμως, ἂν αὐτὲς εἶναι μολυσμένες ἀπὸ τὴν ἔπαρση, τὴν φιλάρεσκη ἐγωπάθεια, τὴν ὑψηλοφροσύνη· ἂν πηγάζουν ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ ἠθικισμοῦ καὶ δὲν εἶναι καρπὸς τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Χριστό, τότε προτιμότερες οἱ ἁμαρτίες. Διότι οἱ ἀρετὲς αὐτὲς πετρώνουν τὴν καρδιά, ἐνῶ οἱ ἁμαρτίες μπορεῖ καὶ νὰ τὴν μαλακώσουν· μὲ τὴν συντριβὴ καὶ τὴν μετάνοια μπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν στὸν Χριστό. Δὲν εἶναι ἡ ἀρετὴ ποὺ μ...