π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

  π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Κατὰ τὴν εἰδωλολατρικὴ ἀντίληψη, ὅπως ἤδη ἔχουμε πεῖ, θεὸς (ἢ θεοὶ) καὶ κόσμος εἶναι τῆς αὐτῆς οὐσίας (ὁμοούσιοι). Κατὰ τὴν ὀρθόδοξη ἀντίληψη ὅμως, ὁ κόσμος δὲν εἶναι ὁμοούσιος πρὸς τὸν Θεό. Δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶναι κομμάτι αὐτῆς τῆς οὐσίας, οὔτε προέκτασή της. Καμμιὰ φορὰ ἀκοῦμε νὰ λένε: Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνα κομμάτι τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι λάθος. Ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι κομμάτι τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δημιουργικῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχει κατὰ μετοχήν. Ὑπάρχει δηλαδὴ ὡς μέτοχος (μετέχων) τῆς θείας ζωῆς. Ὅλα κατὰ μετοχὴν τὰ ἔχει ὁ ἄνθρωπος, τὴν ἀγάπη, τὴν ἐλευθερία, τὴν σοφία, τὸ ἴδιο τὸ ζῆν, τὸ ὑπάρχειν. Ἔχει «δανεικὸν» τὸ εἶναι, ὅπως λένε οἱ θεῖοι Πατέρες. Καὶ δὲν τὸ ἔχει μόνον ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρη ἡ κτίση, ὅλα τὰ ὄντα· τὰ ὁποῖα ἐν τέλει εἶναι «μὴ ὄντα». Ναί. Ὁ κόσμος εἶναι «μὴ ὄν». Ὂν («ὁ Ὢν») εἶναι μονάχα ὁ Θεός, ὡς αὐθύπαρκτος.  Αὐτὸς μᾶς ἔφερε «ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι», στὴν ὕπαρξη δηλαδή. «Σὺ ἐκ τ...