«Τὰ πάντα ῥεῖ»
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Διακρίναμε τρεῖς βασικὲς ἔννοιες στὸ ἔργο τοῦ Ἡρακλείτου: Πῦρ - Γίγνεσθαι - Λόγος . Ἀναφερθήκαμε στὴν πρώτη, τὸ πῦρ . «Πῦρ ἀείζωον» τὸ ὀνόμαζε ὁ Ἡράκλειτος καὶ τὸ ταύτιζε μὲ τὸν ἴδιο τὸν κόσμο. Τὸ πῦρ εἶναι, ὅπως πίστευε, ἡ κινητήριος δύναμις τοῦ παντός. Τὸ ἴδιο ὡς θερμικὴ ἐνέργεια βρίσκεται σὲ μία διαρκῆ κίνηση, ἐνῷ συγχρόνως θέτει καὶ τὸν κόσμο σὲ διαρκῆ κίνηση καὶ ροή. Γίγνεσθαι «Τὰ πάντα ῥεῖ, μηδέποτε κατὰ τ’ αὐτὸ μένειν»· ὅλα ρέουν (εἶναι ρευστά, ἀλλάζουν) καὶ τίποτε δὲν μένει τὸ ἴδιο. Καὶ σ’ αὐτὸ τὸ ἄρθρο νὰ σημειώσουμε ὅτι τὰ ἀποσπάσματα ποὺ παραθέτουμε, εἶναι ἀπὸ τὴν συλλογὴ τοῦ Hermann Diels καὶ μπορεῖ νὰ τὰ βρεῖ ὁ ἀγαπητὸς ἀναγνώστης, μαζὶ μὲ ἄλλα πολλά, στὸν παρακάτω ἱστότοπο: https://www.mikrosapoplous.gr/heracletus/heracletus0.html Κανένα ἄλλο ἀπόφθεγμα δὲν ἔχει συνδεθεῖ τόσο μὲ τὸν μεγάλο στοχαστὴ τῆς Ἐφέσου, ὅσο τὸ παραπάνω, παρότι δὲν ἔχει βρεθεῖ σὲ κάποιο ἀπὸ τὰ διασωθέντα ἀποσπάσματα τοῦ ἔργου του. Τοῦ τὸ ἀποδίδει ὅμως ὁ Πλάτ...