π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

  π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Ὅταν ξεκίνησα νὰ γράφω τὰ ἄρθρα αὐτά, δὲν φανταζόμουν ποτὲ ὅτι θὰ ἀκολουθοῦσα τόσο μακρὰ διαδρομή. Στὴν πορεία διαπίστωσα ὅτι βαδίζω ἕνα δρόμο ποὺ δὲν εἶναι καὶ τόσο γνωστὸς σὲ μένα. Φτάνοντας στὸ στάδιο τῶν νεωτερικῶν καὶ μετανεωτερικῶν χρόνων τὰ ἔχασα τελείως ἀντικρίζοντας τὸ χάος ποὺ ἐπικρατεῖ. Παρότι τὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἔχει γίνει πλέον διεπιστημονικὸ (ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὸ ἡ Ψυχιατρική, ἡ Ἰατρική, ἡ Βιολογία, ἡ Γενετική, ἡ Νομική, ἡ Κοινωνιολογία, ἡ Θεολογία καὶ ἄλλες ἐπιστῆμες), ἄκρη δὲν μπορεῖς νὰ βγάλεις. Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ πόλωση ποὺ ἐπικρατεῖ, τόσο ἀντικρουόμενες οἱ ἀπόψεις ποὺ διατυπώνονται, τόσο ἔντονη ἡ παράσταση τῆς προκατάληψης, τῆς ἰδεοληψίας καὶ τοῦ φανατισμοῦ, ποὺ τὸ ἐπιστημονικὸ πεδίο καλύπτεται ἀπὸ βαρύφορτο πέπλο ἀχλύος καὶ ὅλα μοιάζουν θαμπά. Θὰ προσπαθήσουμε ἐν τούτοις νὰ φωτίσουμε ὅσο γίνεται περισσότερο τὸ θέμα μας καὶ νὰ ξεδιπλώσουμε ὅσες περισσότερες πτυχές του μποροῦμε. Καὶ δὲν θὰ τὸ κάνουμε — ὅπως καὶ δὲν τὸ κάναμε μ...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Αὐστηρὸς ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος στὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὅπως εἴδαμε, πολὺ αὐστηρός. Τὰ λόγια του δὲν συμβαδίζουν μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ πολλοὶ σπεύδουν νὰ τὸν κατηγορήσουν. Ἄλλοι διατυπώνουν τὴν ἄποψη ὅτι δὲν ξέρουμε τί θὰ ἔλεγε ἂν ζοῦσε σήμερα, πῶς θὰ τοποθετοῦνταν στὸ θέμα. Μήπως αὐτὰ ποὺ λέει ἑρμηνεύοντας τὸ α΄ κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἀναφέρονται σ’ ἐκείνους ποὺ εἶναι δοσμένοι ψυχῇ τε καὶ σώματι στὴν ὁμοφυλοφιλικὴ ἡδονοθηρία; Αὐτονόητο εἶναι κάτι τέτοιο. Οἱ ἅγιοι ξέρουν πότε νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν σκληρὴ γλῶσσα καὶ πότε τὴν ἀνεπαχθῆ καὶ ἤπια. Ἐμεῖς βέβαια δὲν γνωρίζουμε τί ἀκριβῶς εἶχε στὸ μυαλό του ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης ὅταν ἔγραφε αὐτὰ τὰ λόγια (ἡ ἱστορικοφιλολογικὴ ἔρευνα — ἡ  πάντα χρήσιμη καὶ στὴν μελέτη τῆς πατερικῆς γραμματείας  —  πολὺ θὰ μᾶς βοηθοῦσε σ' αὐτό)· ἕνα πάντως εἶναι σίγουρο, ὅτι  ὑπῆρξε ὁ σπουδαιότερος ἑρμηνευτὴς τῶν ἐπιστολῶν τοῦ ἀποστόλου Παύλου.  Τὰ ἑρμηνευτι...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Στὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας πιὸ αὐστηρὸς ἀπὸ ὅλους τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ ἱερὸς Χρυστόστομος — ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω. Θὰ προσπαθήσω νὰ μεταφέρω τὰ λόγια καὶ τὸ πνεῦμα του σταχυολογῶντας χωρία ἀπὸ διάφορα ἔργα του. Ἂς ἀρχίσουμε ἀπὸ τὸ ὑπόμνημά του στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὰ ὅσα λέει στὴν δ΄ ὁμιλία τοῦ ὑπομνήματος αὐτοῦ, ὅπου  ἑρμηνεύει τοὺς στίχους 18-25 τοῦ α΄ κεφαλαίου τῆς ἐπιστολῆς.   *   Τὴν ὁμιλία μπορεῖ ὁ ἀγαπητὸς ἀναγνώστης νὰ βρεῖ στὴν Πατρολογία τοῦ Migne, τόμ. 60, σελ. 416 κ.ἑ.· ἀλλὰ καὶ στὴν σειρὰ ΕΠΕ, ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ, τόμ. 16β, σελ. 406 κ.ἑ., ὅπου αὐτὴ (ἡ ὁμιλία) ἔχει ἀριθμηθεῖ ὡς πέμπτη κατὰ σειράν.  Τὰ ὅσα δὲ ἀναφέρει περὶ ὁμοφυλοφιλίας στοὺς παραπάνω στίχους τῆς πρὸς Ρωμαίους ὁ ἀπ. Παῦλος εἴδαμε σὲ προηγούμενο  ἄρθρο μας: https://www.blogger.com/blog/post/edit/5398250059830391249/7863754724585196030 Θυμίζω ἐν συντομίᾳ ὅτι  ἐκεῖ ...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὰ βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὅπως εἴδαμε, ἀναφέρονται μὲ τρόπο λιτὸ στὴν ὁμοφυλοφιλία — δὲν ὑπῆρχε τότε αὐτὸς ὁ ὅρος. Τώρα θὰ δοῦμε πῶς ἑρμηνεύουν τὶς καινοδιαθηκικὲς αὐτὲς ἀναφορὲς οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ πῶς τοποθετοῦνται ἀπέναντι στὸ φαινόμενο.  Κάθε τι ποὺ παραδίδεται ἀπὸ τὴν μία γενεὰ στὴν ἄλλη χρήζει ἑρμηνείας. Ἐν τέλει αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε παράδοσις , δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία διαρκὴς ἑρμηνεία. Πῶς ἑρμηνεύουν λοιπὸν τὰ λόγια τῆς Καινῆς Διαθήκης οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ πῶς τοποθετοῦνται ἀπέναντι στὸ φαινόμενο τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ποὺ σὲ κάθε ἐποχὴ ὑπάρχει; Βασίλειος ὁ Μέγας (330-379)  «Ἀῤῥενοφθόροι καὶ ζῳοφθόροι καὶ φονεῖς καὶ φαρµακοὶ καὶ µοιχοὶ καὶ εἰδωλολάτραι τῆς αὐτῆς καταδίκης εἰσὶν ἠξιωµένοι» (Κανὼν Ζ΄ Μ. Βασιλείου, ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ἐκδ. Ἀστήρ, Ἀθῆναι 1993, σελ. 593) * Στὸ ἑξῆς γιὰ κάθε παραπομπὴ στὴν ὡς ἄνω ἔκδοση θὰ σημειώνεται μόνον ἡ λέξη Πηδάλιον καὶ θὰ ἀναγράφεται ὁ ἀριθμὸς τῆς σελίδος.    Ἀῤῥενοφθόροι εἶναι αὐ...