Εἴδη ἐμπορικὰ τὰ τῆς πίστεως;
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου «Τώρα οἱ σημαῖες γενήκανε εἴδη ἐμπορικά», λέει σὲ ἕνα παλιὸ τραγούδι του ὁ Μ. Θεοδωράκης. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον οἱ σημαῖες. Εἴδη ἐμπορικὰ ἔγιναν καὶ γίνονται ὁσημέραι (μέρα μὲ τὴ μέρα) καὶ τὰ τῆς πίστεως. Θὰ ἀρχίσω μὲ τὸ τελευταῖο ποὺ μοῦ ἔγινε γνωστὸ μέσῳ κάποιας σχετικῆς ἀναρτήσεως στὸ viber. Μπλουζάκια, λέει, ποὺ φέρουν πάνω τους τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ἢ κάποιου ἄλλου ἁγίου μας ἴσως. «Θυμίζουν φουτεράκια τῆς ΑΕΚ!» εἶπε κάποιος, ἠρτυμένως σχολιάζοντας τὴν ἀνάρτηση. Ναί, μπλουζάκια ἀθλητικῶν σωματείων (καὶ ὄχι μόνο) φυσικὰ καὶ μποροῦν νὰ ὑπάρχουν. Μπλουζάκια ὅμως μὲ μορφὲς ἁγίων ἐπάνω δὲν ἔχουν καμμία θέση στὴν ζωή μας. Διότι ποιό τὸ νόημά τους; Τί θέλει νὰ δείξει κάποιος ποὺ θὰ φορέσει ἕνα τέτοιο μπλουζάκι; Καὶ ὕστερα, τὰ μπλουζάκια αὐτά, ὅταν λερώσουν, θὰ τὰ βάλουμε στὸ πλυντήριο ἢ θὰ τὰ τρίβουμε στὸ χέρι μὲ τὸ ἀπορρυπαντικό; Θὰ κάνουμε κάτι τέτοιο στὴν μορφὴ τοῦ ἁγίου; Μὲ τὶς ἱερὲς εἰκόνες ἔτσι κάνουμε; Βλέπετε, δὲν ἔχει σεβασμὸ καὶ εὐλάβει...