Τὸ βάπτισμα τῶν δακρύων
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ ἅγιο βάπτισμα προεικονίζεται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη μὲ πολλοὺς καὶ ποικίλους τρόπους. Στὸν δεύτερο μόλις στίχο τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως διαβάζουμε: «Καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος» (Γεν. α΄ 2). Τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὸ ἅγιον μὲ τὴν ζωτική του ἐνέργεια συνέθαλπε καὶ ζωογονοῦσε τὴν φύση τῶν ἀρχέγονων ὑδάτων. Στὸ μυστήριον τοῦ βαπτίσματος ζωογονεῖ ὡσαύτως τὸ ὕδωρ τῆς κολυμβήθρας καὶ ἀναπλάσσει δι' αὐτοῦ τὴν φθαρεῖσαν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας φύσιν τῶν ἀνθρώπων. Ἀπὸ τὸ ὕδωρ ξεπήδησε ἡ ζωή. Ἀπὸ τὸ ὕδωρ πάλι διὰ τῆς δημιουργικῆς ἐνεργείας τοῦ παναγίου Πνεύματος ἀναδύεται ἡ νέα ζωή, ἡ ἐν Χριστῷ ζωή: « εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις» (Β΄ Κορ. ε΄ 17). Τὸ βάπτισμα εἶναι ἀναγέννηση, ἀναδημιουργία, ἀνάπλαση. Μετὰ τὸν κατακλυσμὸ τοῦ Νῶε ὁ Θεὸς ἔθεσε στὸν οὐρανὸ τὸ οὐράνιο τόξο: «Τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς» (Γεν. θ΄ 13). Τὸ τόξο αὐτὸ (ἡ ἶρις) πού, ὡς γ...