Ἡμέρες ἀνθρωποφαγίας
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Αὐτὸ ποὺ συνέβη στὰ Τέμπη ἦταν φοβερό, ἀσήκωτο, ἐθνικὴ τραγωδία. Πενθεῖ ὅλη ἡ Ἑλλάδα. Συμπάσχουμε ὅλοι μὲ τὶς οἰκογένειες ποὺ θρηνοῦν γιὰ τὸν ἄδικο χαμὸ τῶν δικῶν τους ἀνθρώπων. Πενθοῦμε μαζὶ μὲ τοὺς γονεῖς ποὺ ἔχασαν τὰ βλαστάρια τους. Τέτοια γεγονότα ἐπιφέρουν ἀναστάτωση στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, ἐγείρουν τὸ θυμικό, ἀναταράσσουν τὴν συνείδηση, προκαλοῦν κοινωνικὲς ἐκρήξεις, μὲ ἀπρόβλεπτες ἐνίοτε συνέπειες. Εἶναι βαρὺ τὸ κλίμα, ὅμως ἂς ἐπιτραπεῖ νὰ σημειώσουμε, μὲ πολὺ σεβασμὸ καὶ ἀγάπη, κάποια πράγματα ποὺ ἴσως ὠφελήσουν τὴν σκέψη μας. Οἱ ἐκρήξεις τοῦ θυμοῦ, ἰδιαίτερα ἀπὸ τοὺς νέους ἀνθρώπους, εἶναι ἀναπόφευκτες μετὰ ἀπὸ τέτοια συμβάντα. Ἡ κοινωνικὴ ὀργὴ γιὰ τὶς παραλείψεις τῶν ἁρμοδίων, ἡ ἀνάγκη γιὰ ἠχηρὰ καταδίκη τῆς πολιτικῆς παθογένειας, ἡ ἀπαίτηση γιὰ καταλογισμὸ εὐθυνῶν, ὁ φόβος ὅτι γιὰ μιὰ φορὰ ἀκόμη ὅλα θὰ "κουκουλωθοῦν", εἶναι ἀναμενόμενο νὰ ὁδηγήσουν καὶ σὲ ὑπερβολὲς ἀκόμη, δικαιολογημένες ἴσως μέχρι ἑνὸς σημείου. Ὅμως χρειάζεται προσ...