π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️  Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Ε ἴπαμε ὅτι τὸν Θεὸ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν γνωρίσουμε ὡς ἀντικείμενο. Δὲν εἶναι μία ἀντικειμενικὴ δύναμη ὁ Θεὸς — μία «ἀνωτέρα δύναμις», ὅπως λένε κάποιοι. Εἶναι πρόσωπον (πρόσωπα) καὶ δὲν γνωρίζεται βάσει ἰδιοτήτων. Δὲν περιγράφεται, δὲν ὁρίζεται, δὲν συγκρίνεται μὲ κάτι ἄλλο ὁμοειδές, δὲν γίνεται ἀντιληπτὸς διὰ τῶν αἰσθήσεων. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον ὁ Θεὸς ποὺ δὲν γνωρίζεται δι' αὐτοῦ τοῦ τρόπου· εἶναι καὶ κάθε ἄλλο πρόσωπον. Λέγοντας πρόσωπον  ἐδῶ δὲν ἐννοοῦμε τὸ ἐμπρόσθιον μέρος τῆς κεφαλῆς μας, τὸ face, faccia. Πρόσωπα εἶναι τὰ ὄντα ποὺ ἔχουν ὡς πρωταρχικὸ καὶ θεμελιῶδες ὑπαρκτικὸ κατηγόρημα τὴν ἐλευθερία. Ἡ δὲ ἐλευθερία ἐκδηλώνεται προεχόντως ὡς κατάφαση ἢ ἄρνηση τῆς ἀγάπης. Πρόσωπα εἶναι Ὁ Πατήρ. Ὁ Υἱός. Τὸ ...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ περιεχόμενο ὁμιλίας μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναρτηθεῖ στὸ YouTube. Ἡ ὁμιλία συνοδεύεται ἀπὸ διαφάνειες PowerPoint, ποὺ προβάλλονται στὸ βίντεο. Μπορεῖτε νὰ τὴν παρακολουθήσετε στὴν παρακάτω διεύθυνση. ➡️  Πατῆστε ἐδῶ γιὰ τὸ βίντεο Ε ἴδαμε τὴν περασμένη φορὰ πῶς πλανήθηκε ὁ Πλάνος, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην δηλαδή, ὁ μισόκαλος καὶ μισάνθρωπος διάβολος, νομίζοντας ὅτι πραγματικὸς καὶ ὄχι σχηματικὸς ἦταν ὁ γάμος τοῦ Ἰωσὴφ μὲ τὴν Μαρία. Ξεγελάστηκε καὶ ἔψαξε ἀλλοῦ νὰ βρεῖ αὐτὸ ποὺ γιὰ ὀκτὼ αἰῶνες κυνηγοῦσε, τὴν παρθένο δηλαδὴ γιὰ τὴν ὁποία εἶχε πεῖ ὁ Ἡσαΐας, «ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουὴλ» (Ἡσ. ζ΄ 14). Ἔτσι, διεσώθη ἀπὸ τὴν μανία του ἡ Θεομήτωρ καὶ ἔτεκε κατὰ τὸν ὁρισμένο χρόνο τὸν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου ἐν αὐτῇ συλληφθέντα. Γιὰ τὴν παράδοξη αὐτὴ σύλληψη, εἴχαμε πεῖ, δὲν χρειάζεται νὰ πολυπραγμονοῦμε. Ἂς ἀρκούμεθα εἰς ἐκεῖνο τὸ ἐκ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ ἱεροῦ εὐαγγελιστοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ μᾶς ἔδ...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Εἴδαμε ὅτι στὸ περὶ Θεοῦ ἐρώτημα ἡ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπαντᾶ: Ὅτι εἶναι ὁ Θεὸς (ὑπάρχει). Ὅτι δὲν γνωρίζουμε τί εἶναι ὁ Θεὸς (τὴν οὐσία του). Ὅτι γνωρίζουμε πῶς εἶναι ὁ Θεὸς (τὸν τρόπο ὑπάρξεώς του). Τὰ δύο τελευταῖα, τὸ τί εἶναι καὶ πῶς εἶναι , ἀντιστοιχοῦν, ὅπως ἤδη ἔχει λεχθεῖ, στὶς ἔννοιες οὐσία καὶ ὑπόστασις . Οἱ δύο αὐτοὶ ὅροι ταυτίζονταν μέχρι τὴν ἐποχὴ τῶν Καππαδοκῶν Πατέρων. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ Λατινικὸς ὅρος substantia.  Substantia - οὐσία - ὑπόστασις χρησιμοποιοῦνταν στὴν φιλοσοφία μὲ τὴν ἴδια ἀκριβῶς σημασία. Ἕνας ἄλλος ὅρος ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει πολὺ ἐδῶ, ὁ ὅρος πρόσωπον , χρησιμοποιοῦνταν ἐπίσης τὴν ἐποχὴ ἐκείνη μὲ διαφορετικὴ σημασία ἀπ’ ὅ,τι μετὰ τοὺς Καππαδόκες. Τοῦ προσέδιδαν περισσότερο τὴν ἔννοια τοῦ προσωπείου , δηλαδὴ τῆς προσωπίδος, τῆς μάσκας ποὺ φοροῦσαν οἱ ἠθοποιοὶ τοῦ ἀρχαίου θεάτρου. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοια τὸν χρησιμοποίησε καὶ ὁ Σαβέλλιος στὶς ἀρχὲς τοῦ Γ΄ αἰ. γιὰ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ.  Θέλοντας νὰ ...