π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

  π. Δημήτριος Ν. Θεοδωρόπουλος Παραμένουμε (καὶ ἐπιμένουμε) στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ὄχι μόνο γιὰ νὰ φωτίσουμε πτυχὲς τοῦ θέματός μας, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄρσιν παρεξηγήσεων ― κάποιοι ἔχουν βγάλει ὅλους τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες παιδεραστὲς καὶ ὁμοφυλόφιλους. Πρὸς διασκέδασιν αὐτῶν τῶν παρεξηγήσεων καὶ παρερμηνειῶν εἶναι ἀπαραίτη ἡ ἀποσαφήνιση κάποιων ὅρων. Ἐραστὴς Στὰ κείμενα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας ἡ λέξη ἐραστὴς δὲν παραπέμπει πάντα στὴν σαρκικὴ μείξη. Ἡ ἔννοια τοῦ ἐραστοῦ ταυτίζονταν, στὸν χῶρο τῆς ἀγωγῆς κυρίως, μὲ αὐτὴν τοῦ φιλήτορος. Φιλήτωρ ἦταν ὁ διδάσκαλος ποὺ ἐπέλεγε τὸν ἔφηβο καὶ στὴν συνέχεια ἀνακοίνωνε τὴν ἀπόφασή του αὐτὴ στοὺς γονεῖς του. Ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὸ ἦτορ , ποὺ σημαίνει «καρδιά». Ἄρα φιλήτωρ εἶναι αὐτὸς ποὺ φιλεῖ, ἤτοι ἀγαπᾶ καρδιακά. Οἱ γονεῖς τοῦ νέου συμφωνοῦσαν μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ φιλήτορος ἢ ὄχι.  Ὁ νέος ποὺ γι’ αὐτὸν δὲν θὰ βρισκόταν φιλήτωρ, αἰσθανόταν μεγάλη ντροπή. Σκοπὸς τῆς παιδαγωγικῆς σχέσεως ποὺ ἀναπτύσσονταν, ἦταν ἡ σωματική, ψυχικὴ καὶ π...

  π. Δημήτριος Ν. Θεοδωρόπουλος Ὁ μῦθος τοῦ Γανυμήδη, τὸν ὁποῖον ἀναφέραμε στὸ προηγούμενο ἄρθρο μας, ἀποτελεῖ ἐνδεικτικὸ παράδειγμα διαφορετικῆς ἑρμηνευτικῆς προσέγγισης τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Εἴπαμε ὅτι ὁρισμένοι εἶδαν τὸν Γανυμήδη ὡς σύμβολο τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς ἕλξης. Ἄλλοι ὅμως, ὅπως  ὁ σοφὸς Σωκράτης (Ξενοφῶντος  Συμπόσιον ) καὶ ὁ θεῖος Πλάτων ( Νόμοι ),  ἔδωσαν πνευματικὲς διαστάσεις στὸν μῦθο.  ✔ Τὰ προηγούμενα ἄρθρα θὰ βρεῖτε στὸ ἱστολόγιό μας, ἀκολουθῶντας τὸν παρακάτω σύνδεσμο: https://pdimtheodor.blogspot.com/ Ἡ συντριπτικὴ πλειονοψηφία ὅσων ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία καὶ ἡ παιδεραστία ἄνθιζαν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ἔχει ὡς κύρια ἀφετηρία ἑρμηνευτικὲς ἀποδοχὲς χωρίων ἀπὸ τὸ Συμπόσιον τοῦ Πλάτωνος. Πράγματι, εἶναι δύσκολο νὰ ξεφύγει κανεὶς ἀπὸ μία τέτοια ἑρμηνευτικὴ ἐκδοχὴ ἂν δὲν γνωρίζει τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὸ πνεῦμα τοῦ μεγάλου φιλοσόφου καὶ τὸ πῶς ἔβλεπαν γενικῶς οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τὸ ἀνθρώπινο σῶμα, π...