Ὁ ὅρος ὁμοφυλοφιλία (Homosexualität)
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Μὲ τὸ παρὸν κείμενο θὰ κλείσουμε τὸ κεφάλαιο περὶ ὁμοφυλοφιλίας στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἐπιμείναμε σ’ αὐτό, διότι ἔπρεπε νὰ διευκρινισθοῦν κάποιοι ὅροι πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων καὶ παρερμηνειῶν. Ὅπως εἴδαμε, ἡ ὁμοφυλοφιλία κατὰ τοὺς ἀρχαίους χρόνους συναρτᾶται ἄμεσα πρὸς τὴν παιδεραστία — ὑπὸ αὐτὸν τὸν ὅρον εἶναι γνωστὴ κυρίως ἡ ὁμοερωτικὴ σχέση κατὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη· γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἀναφορές μας σχετίζονταν περισσότερο μὲ αὐτήν. Ἄλλωστε, ὁ ὅρος ὁμοφυλοφιλία δὲν ἀπαντᾶ στὴν ἀρχαιοελληνικὴ γραμματεία. Εἶναι ὅρος νεώτερος (19ος αἰ.) καὶ ἀποδίδει τὸν γερμανικὸ Homosexualität (ἀγγλ. homosexuality). Τὸ πρῶτο συνθετικὸ τῆς λέξεως βέβαια εἶναι ἑλληνικὸ (homo, ἀπὸ τὸ ἐπίθετο ὁμός , ποὺ σημαίνει «ὁ ἴδιος, κοινός, ἑνωμένος»· ἀπὸ ἐκεῖ καὶ τὸ ὁμοῦ , ποὺ σημαίνει «ἀπὸ κοινοῦ, μαζί»). Τὸ δεύτερο συνθετικὸ ἀποδίδει τὴν λέξη sex (φῦλον). Ἔτσι, μὲ τὴν προσθήκη τοῦ λεξικοῦ ἐπιθέματος φιλία στὸ τέλος, παρήχθη ἡ ὁμοφυλοφιλία καὶ ἐξ αὐτῆς τὸ οὐσιαστικὸ ὁμοφυλόφιλος ....