Ἡ νύξη τοῦ πειρασμοῦ δὲν συνιστᾶ ἁμαρτία
π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Π Πολλοὶ ἄνθρωποι βασανίζονται ἀπὸ λογισμούς. Δὲν εἶναι καινούργιο. Ἀκόμη καὶ στὰ γεροντικὰ διαβάζουμε γιὰ ἀσκητὲς ποὺ κατατρύχονταν ἀπὸ λογισμούς. Ντρέπονταν μάλιστα πολλὲς φορὲς νὰ τοὺς ἐξομολογηθοῦν στὸν γέροντα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τυραννιοῦνται τζάμπα καὶ βερεσέ· ταυτίζονταν μὲ τοὺς λογισμοὺς καὶ πίστευαν πὼς ἁμαρτάνουν. Δὲν εἶναι ὅμως ἔτσι. Παράδειγμα. Σκύβεις νὰ προσκυνήσεις μία εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ σοῦ ἔρχεται ἕνας βρώμικος, βλάσφημος λογισμὸς γιὰ τὴν Πανάχραντο. Δὲν φταῖς! Ἂν δὲν κάνεις συγκατάβαση στὸν λογισμό, ἂν δὲν συμφωνήσεις μαζί του, ὄχι μόνον δὲν φταῖς, ἀλλὰ καὶ ὠφελεῖσαι πνευματικά. «Ἔπαρον γὰρ τοὺς πειρασμούς, καὶ οὐδεὶς ὁ σωζόμενος», ἔλεγε ὁ Μ. Ἀντώνιος. Δηλαδή, ἀφαίρεσε τοὺς πειρασμούς, καὶ κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ σωθεῖ. Οἱ πειρασμοὶ εἶναι γιὰ νὰ παλεύουμε· νὰ παλεύουμε γιὰ νὰ νικοῦμε, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Ἂς τοὺς ἀντιμετωπίζουμε. Εἶναι σὰν τὰ κουνούπια καὶ τὶς μῦγες, ποὺ ἔρχονται καὶ ξανάρχονται, ὅμως ἐν τέλει βρίσκουμ...