Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ

  

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου

Διάγραμα Ὁμιλίας

«Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Ματθ. α΄ 1).

Βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς (Γεν. β΄ 4). 

Ὁ Χριστὸς εἶναι καινὸς οὐρανὸς καὶ καινὴ γῆ.

Δημιουργία - Ἀναδημιουργία.

«Εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις» (Β΄ Κορ. ε΄ 17· πρβλ. Γαλ. ϛ΄ 15).

«Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ κτίστης, ἡμῖν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ γενομένοις» (Γ΄ Στάσις Χαιρετισμῶν εἰς τὴν Θεοτόκον).

Ὁ Ἰησοῦς προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαυΐδ, ποὺ εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ.

Ὁ Ἀβραὰμ εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἱερᾶς ἱστορίας· γενάρχης τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸν ὁποῖον προῆλθεν ὁ Χριστός.

Δισέγγονος τοῦ Ἀβραὰμ εἶναι ὁ Ἰούδας, ἕνα ἀπὸ τὰ 12 παιδιὰ τοῦ Ἰακώβ.

Ἀπὸ τὴν φυλὴ τοῦ Ἰούδα, ποὺ εἶναι ἡ βασιλική, προῆλθεν ὁ Μεσσίας (Χριστός).

Στὸ γεννεαλογικὸ δένδρο τοῦ Ἰησοῦ ἀναφέρονται καὶ πρόσωπα μὲ μεγάλες ἠθικὲς πτώσεις.

Δὲν τὸ ἀποσιωπᾶ ἡ Γραφή, γιὰ νὰ μᾶς δείξει ὅτι ὁ Χριστὸς καταδέχθηκε καὶ αὐτό.

Ὁ κατάλογος τῶν προγόνων τοῦ Ἰησοῦ τελειώνει στὸν «Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστὸς» (Ματθ. α΄ 16).

Ὁ Ἰωσὴφ δὲν ἦταν φυσικὸς πατέρας του.

Πῶς γίνεται λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς νὰ εἶναι «ἐκ σπέρματος Δαυΐδ», ἀπὸ τὴν βασιλικὴ φυλὴ τοῦ Ἰούδα δηλαδή;

Γίνεται, διότι ἦταν ἡ μητέρα του.

Ἡ Θεοτόκος εἷλκε τὴν καταγωγὴν καὶ ἀπὸ τὸ βασιλικὸ καὶ ἀπὸ τὸ ἱερατικὸ γένος.

Ἀπὸ τὸ βασιλικὸ γένος κατήγετο ὁ πατέρας της Ἰωακείμ.

Ἀπὸ τὸ ἱερατικὸ ἡ μητέρα της Ἄννα.

Παρότι «ὁ ἀνὴρ γεννᾶ καὶ ἡ γυνὴ τίκτει», ἡ Γραφὴ λέει ὅτι ὁ Ἰησοῦς «ἐγεννήθη» ἐκ τῆς Μαρίας.

Αὐτὸ λέει πολλά!

Γεννήτωρ ἐδῶ εἶναι ὁ Θεὸς Πατήρ. Ἡ Θεοτόκος συλλαμβἀνει δι’ ἐπενεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος. 

«Ὁ ἀχώρητος παντὶ πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί!» ψάλλουμε.

Τὀσο πολὺ συνεστάλη ὁ ἀχώρητος Θεός, ποὺ ἔφτασε στὸ μικροσκοπικὸ μέγεθος, θὰ λέγαμε, ἑνὸς ἀναπαραγωγικοῦ ἀνθρωπίνου κυττάρου!

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς εἶναι ἀπάτωρ ἐκ μητρὸς καὶ ἀμήτωρ ἐκ Πατρός.

Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν!