π. Δημήτριος Θεοδωρόπουλος

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Εἴπαμε ὅτι ἡ στάση ἀπέναντι στὸ φαινόμενο τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἄρχισε νὰ ἀλλάζει σταδιακὰ κατὰ τοὺς νεωτερικοὺς χρόνους, ὑπὸ τὴν ἐπίδραση κυρίως τῶν ἰδεῶν καὶ ἀντιλήψεων τοῦ Διαφωτισμοῦ. Ἐξηγήσαμε ὅτι οἱ νεωτερικοὶ χρόνοι ( νεωτερικότης ) ἐκτείνονται μέχρι τὶς τελευταῖες δεκαετίες τοῦ 20ου αἰῶνος. Ἀπὸ τότε περνᾶμε σὲ μία νέα ἱστορικὴ περίοδο, ποὺ οἱ κοινωνιολόγοι (καὶ ὄχι μόνο) ἔχουν ὀνομάσει μετανεωτερικότητα . Μετανεωτερικότης (Μεταμοντερνισμὸς - Postmodernism) Τί ἀκριβῶς σημαίνει ὁ ὅρος μετανεωτερικότης κανεὶς ἀκόμη δὲν γνωρίζει, εἶναι πολὺ νωρίς. Σηματοδοτεῖ τὴν ἔναρξη μιᾶς καινούργιας ἐποχῆς μὲ ὁλωσδιόλου δικά της χαρακτηριστικά, ἢ ἀποτελεῖ ἐξελικτικὸ στάδιο τῆς νεωτερικότητος; Τὸ δεύτερο εἶναι αὐτονοήτως βέβαιο. Ἅλματα ἱστορικὰ δὲν γίνονται, ὅσο κι ἂν κάποιοι σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις υἱοθετοῦν ἀντιλήψεις περὶ ὑπάρξεώς τους. Ἡ κάθε ἐποχὴ κληροδοτεῖ στὴν ἐπόμενη τὸ DNA της (δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ἀρνηθοῦμε πὼς ὑπάρχει καὶ ἱστορικὸ DNA). Ὡστόσο, κάποια ἰδιαί...

  π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Συνεχίζουμε τὴν σειρὰ τῶν ἄρθρων μας περὶ ὁμοφυλοφιλίας καὶ ὁμοφυλοφίλων. Τὸ ζήτημα στὶς ἡμέρες μας ἔχει λάβει πρωτοφανεῖς διαστάσεις. Πρὶν ἀπὸ τέσσερις ἑβδομάδες περίπου «ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα ποὺ νομιμοποίησε τοὺς γάμους ὁμοφύλων »  [1] , ὅπως ἔγραψε ἡ γνωστὴ γερμανικὴ ἐφημερίδα Guardian, ἔχοντας τὴν εἴδηση αὐτὴ ὡς πρῶτο της θέμα. [1]   Πάλι εἶναι ἀνάγκη νὰ ποῦμε ὅτι ἡ  λέξη ὁμόφυλος σημαίνει ἐκεῖνον ποὺ ἀνήκει στὴν ἴδια φυλή, στὸ ἴδιο γένος μὲ κάποιον ἄλλον ( ὁμοῦ  +  φυλή ) . Συνώνυμες λέξεις: ὁμοεθνής, ὁμογενής. Ἀντώνυμες: ἀλλόφυλος, ἀλλοεθνής, ἀλλογενής. Παρομοίως ἡ λέξη ὁμοφυλία σημαίνει τὴν ταυτότητα τῆς φυλῆς.  Ἡ λέξη  ὁμοφυλόφιλος ὅμως σημαίνει ἐκεῖνον ποὺ ἕλκεται ἀπὸ τὸ ἴδιο φῦλο ( ὁμοῦ +  φῦλον  + φίλος ) . Παρομοίως ἡ λέξη ὁμοφυλοφιλία σημαίνει τὴν ἕλξη ἀπὸ τὸ ἴδιο φῦλο.  Θέλουν προσοχὴ αὐτά! Μέχρι στιγμῆς ἔχουμε δεῖ ποιές ἦταν οἱ ἀντιλήψεις περὶ τοῦ φαινομένου τῆς ὁμο...

  π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Δημοσιεύθηκε στὴν Romfea.gr 26/01/2024 Οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας χρησιμοποιοῦσαν τὴν θαυμάσια λέξη κ ό σ μ ο ς γιὰ νὰ ἐκφράσουν, σὺν τοῖς ἄλλοις, τὴν συμπαντικὴ ἁρμονία καὶ τὴν ἀδιαίρετη ἑνότητα φυσικῆς καὶ ἠθικῆς τάξεως. Ἐσωτερικὸς καὶ ἐξωτερικὸς κόσμος γι’ αὐτούς, αἰσθητὰ καὶ νοητά, οὐράνια καὶ ἐπίγεια, θεῖα καὶ ἀνθρώπινα ἀποτελοῦν μίαν ἀδιάσπαστη ἑνότητα. Ἡ ἀνθρωπολογία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν κοσμολογία. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕνα κομμάτι τοῦ σύμπαντος κόσμου. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίζεται ὡς κάτι αὐτόνομο — τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίζεται ἀποσπασματικὰ καὶ αὐτόνομα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἀρχαῖοι χρησιμοποιοῦσαν μὲ ἄνεση γιὰ τὰ φυσικὰ φαινόμενα ὅρους ἠθικῆς τάξεως ( ἀδικία , ὕβρις , πλεονεξία καὶ ἄλλους)· ἀλλὰ καὶ τἀνάπαλιν, ὅρους τῆς φυσικῆς τάξεως γιὰ τὰ ἠθικὰ φαινόμενα. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἄγνωστο καὶ στὴν χριστιανικὴ γραμματεία. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στὴν παραβολὴ τοῦ σπορέως ὀνομάζει «γῆν ἀγαθὴν» τὴν καλοπροαίρετη καρδιὰ ποὺ δέχεται...

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου Αὐστηρὸς ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος στὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὅπως εἴδαμε, πολὺ αὐστηρός. Τὰ λόγια του δὲν συμβαδίζουν μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ πολλοὶ σπεύδουν νὰ τὸν κατηγορήσουν. Ἄλλοι διατυπώνουν τὴν ἄποψη ὅτι δὲν ξέρουμε τί θὰ ἔλεγε ἂν ζοῦσε σήμερα, πῶς θὰ τοποθετοῦνταν στὸ θέμα. Μήπως αὐτὰ ποὺ λέει ἑρμηνεύοντας τὸ α΄ κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἀναφέρονται σ’ ἐκείνους ποὺ εἶναι δοσμένοι ψυχῇ τε καὶ σώματι στὴν ὁμοφυλοφιλικὴ ἡδονοθηρία; Αὐτονόητο εἶναι κάτι τέτοιο. Οἱ ἅγιοι ξέρουν πότε νὰ χρησιμοποιοῦν τὴν σκληρὴ γλῶσσα καὶ πότε τὴν ἀνεπαχθῆ καὶ ἤπια. Ἐμεῖς βέβαια δὲν γνωρίζουμε τί ἀκριβῶς εἶχε στὸ μυαλό του ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης ὅταν ἔγραφε αὐτὰ τὰ λόγια (ἡ ἱστορικοφιλολογικὴ ἔρευνα — ἡ  πάντα χρήσιμη καὶ στὴν μελέτη τῆς πατερικῆς γραμματείας  —  πολὺ θὰ μᾶς βοηθοῦσε σ' αὐτό)· ἕνα πάντως εἶναι σίγουρο, ὅτι  ὑπῆρξε ὁ σπουδαιότερος ἑρμηνευτὴς τῶν ἐπιστολῶν τοῦ ἀποστόλου Παύλου.  Τὰ ἑρμηνευτι...